ΕΛΛΑΔΑΚΟΙΝΩΝΙΑ

Για το νομοσχέδιο, που κατέθεσε η Κυβέρνηση, για την τριτοβάθμια εκπαίδευση

Ανακοίνωση απο το γραφείο τύπου του ΛΕΥΚΟ

Πολιτεία, που δεν έχει σαν βάση της την Παιδεία,
είναι οικοδομή πάνω στην άμμο…

Αδαμάντιος Κοραής

Ηχηρές οι φωνές στην συζήτηση για το νομοσχέδιο, που κατέθεσε η Κυβέρνηση, για την τριτοβάθμια εκπαίδευση… τόσο ηχηρές, που έμοιαζαν με κραυγές απαίδευτων… σε τόπους, που οι έννοιες Παιδεία, Εκπαίδευση, Πανεπιστήμιο και άλλες, όσες αφορούν στην οργανωμένη παροχή γνώσης με αντικειμενικό κύρος, δηλαδή στην Επιστήμη και το Εκπαιδευτικό Σύστημα, έμοιαζαν άγνωστες…

Στην Χώρα, που συστηματοποιήθηκε η αξιακή Παιδεία, όταν αυτή υπό την Πολιτεία προσφερόμενη, τυποποιείται σε φθηνού κόστους ιδεολογικό προϊόν, δεν προσβάλλεται η έννοια του Πολίτη, αλλά του Ανθρώπου… Η Υγεία, είναι το υπέρτατο σωματικό αγαθό και η Παιδεία, το υπέρτατο Πνευματικό.

Το Πανεπιστήμιο στην προαγωγή της Πνευματικότητας, της ερευνητικής μελέτης, της ελεύθερης διακίνησης της γνώσης και των ιδεών, είναι ο Ναός του Νου… Το Πανεπιστήμιο δεν μπορεί, λοιπόν, να γίνεται Πολιτικό Προϊόν, με σκοπό την Κοινωνική Κατανάλωση και τον άθλιο λαϊκισμό.

Στην βιωματική οικογενειακή και κοινωνική προσδοκία των Ελλήνων, το Πανεπιστήμιο, ήταν ο πρώτος μετεφηβικός και μεταλυκειακός στίβος πνευματικής μάχης, ενός ωραίου αγώνα των νέων, για κατάκτηση ¨όπλων¨ ζωής. Η εισαγωγή σ’ αυτό, ήταν η πρώτη επιβράβευση δώδεκα χρόνων εγκύκλιων σπουδών σε Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια, χαλαρής οργάνωσης, αυτοσχέδιων συστημάτων λειτουργίας, προσωρινών προγραμματισμών μέτριων διευθυντών, ελαφρας ειδίκευσης εκπαιδευτικών και άθλιων βιβλίων, χωρίς εποπτικά μέσα διδασκαλίας, συχνά και χωρίς τζάμια στις αίθουσες…

Κι όμως, η εισαγωγή των νέων σε μια Πανεπιστημιακή Σχολή έσβηνε όλα αυτά και προσέδιδε δάκρυα χαράς, σε γονείς που ¨μάτωναν¨, για την προετοιμασία των εισαγωγικών εξετάσεων των παιδιών τους, και παιδιά που έδωσαν μια ασύμμετρη μάχη μεταξύ αυτών που έμαθαν, και αυτών, που οι εξετάσεις απαιτούσαν… Έτσι , αντί το Πανεπιστήμιο, να είναι το ¨όπλο¨, για το στόχο της Ζωής των Νέων, τελικά στη Χώρα μας γίνεται στόχος το Πανεπιστήμιο… Αυτό, προσδίδει, μεγαλύτερη αξία στην ίδια την γέφυρα παρά στον σκοπό κατασκευής της, δηλαδή να περνάς από τη μία όχθη στην άλλη…

Οι νέοι, εισέρχονται στα Πανεπιστήμια σε μια ώριμη της νεότητας περίοδο… Μετεφηβική περίοδος… Θεωρούν την ανάγκη της κοινωνικής ένταξης και της ομαδικότητας σε συναντίληψη θεωρήσεων, ιδεολογιών, ιδεολογημάτων, συχνά σαθρών, αλλά με ωραίους τίτλους, κάτω από συγγραφείς, ομόλογων αντιλήψεων, έστω και παλαιότερων, παρασύρονται από ηγετίσκους και προκαλούνται και συγκρούονται…

Τα Πανεπιστήμια, αποτελούν το χωνευτήρι τέτοιων συμπεριφορών… Η συμπεριφορά αυτή γίνεται τρόπος κοινωνικής λειτουργίας, αν και εκρηκτικός, είναι χειραγωγήσιμος από πολιτικές Πολιτικών εξειδικευμένων, στην φοιτητική χειραγώγηση και την στράτευση φοιτητικών ομάδων στην υποστήριξη δικών τους επιδιώξεων …και το καταφέρνουν, συχνά επιτυχώς.

Το Υπουργείο Παιδείας, λοιπόν, σεβόμενο την ¨Αυτοτέλεια¨ του Πανεπιστημίου, έπρεπε ,να περιορίζεται μόνο σε αυτό, δηλαδή στην Πολιτική Προστασία της Αυτοτέλειας και της Δημοκρατικής Λειτουργίας των Τριτοβάθμιων Ιδρυμάτων.

Τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, με τη σειρά τους, σαν Πνευματικοί και Γνωστικοί Ναοί, να λειτουργούν με αφοσίωση στην προαγωγή της Επιστήμης στην παροχή γνώσης, στη συνέχιση της διόγκωσης θετικού προσίμου στο επιστημονικό αποτέλεσμα, που είναι οι φοιτητές τους…

Οι Καθηγητές δημιουργούν το Ακαδημαϊκό περιβάλλον του Πανεπιστημίου, που οι Φοιτητές θα σέβονται… Η ένταση,θα πρέπει να περιορίζεται στον πνευματικό ανταγωνισμό, που γεννά τον επιστημονικό συναγωνισμό… για το ίδιο το Επιστητό και την Κοινωνία…

Οι έννοιες αυτές συντηρούν την Πανεπιστημιακή Συνέχεια σε όλα τα αντίστοιχα ιδρύματα των Σύγχρονων Κοινωνιών… Το επίπεδο του Πανεπιστημίου ορίζει το επίπεδο της Κοινωνίας. Δεν προσωποποιείται το Πνεύμα!!!

Και όμως, στην Ελλάδα, ακούμε… Ποιο Πανεπιστήμιο? Με το νόμο της Γιαννάκου? Με το νόμο της Διαμαντοπούλου? Με το άρθρο 16, του Αρσένη? Με το νόμο Γαβρόγλου σήμερα…? Μα είναι δυνατόν???!!!

Ποιοι είναι αυτοί, που θα ορίσουν ιερές λειτουργίες, όπως το «άσυλο» ή την «αξιολόγηση» από το εφήμερο Υπουργικό τους γραφείο με νόμο, που θα επιβάλλει πολιτική σκέψη στην Πανεπιστημιακή συνέχεια ???

Στο Πανεπιστήμιο ριζώνει μόνο, ότι μπορεί να πείσει!!! Ενώ… σαπίζει, ότι προσπαθεί να επιβληθεί…

Όταν οι Γερμανοί, μπήκαν στην Ισπανία, ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης, Miguel de Unamuno, τους περίμενε στην Πύλη του Πανεπιστημίου μαζί με τους Φοιτητές του, τους φώναξε: ¨ΣΤΟΠ¨, όταν πλησίασαν… «Εδώ δεν μπορείτε να περάσετε», τους είπε, «Εδώ, για να περάσετε, πρέπει να πείσετε …και δεν μπορείτε να πείσετε γιατί δεν υπάρχει δίκαιο σε αυτό που κάνετε»…

Για αυτό δεν μπορείτε να πείσετε κύριε Γαβρόγλου…, γιατί δεν υπάρχει δίκαιο, σε αυτό που με το νόμο σας θέλετε να πετύχετε… Για αυτό δεν θα περάσετε… !!!

Loading...

Σχετικά Άρθρα

ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Close